Hallo camping! Wij komen eraan!

Hallo camping! Wij komen eraan!

Dit jaar, drie jaar na mijn scheiding, ga ik het doen, ik ga voor het eerst alleen met de kindjes op vakantie!

En ik zal jullie vertellen, ik heb er SUPER veel zin in!

Buiten het feit dat ik er heel veel zin in heb, ben ik ook best een beetje trots op mezelf.

Waar ik eerst vaker in beperkingen kon denken, eerst de financiële beperking want tja weet je wat dat kost, een beetje leuke vakantie die ook nog comfortabel is?! Daarna de gedachten van, jeetje alleen (als enige volwassene) is ook maar alleen, lees ook; eenzaam als de kindjes spelen of slapen. Zelf ga ik toch graag wat verder weg, een plek waar het wat meer zon zeker is, dan heb ik pas echt een vakantie gevoel, maar alleen ga ik zo’n stuk niet rijden met de kindjes. Dat durf ik niet aan, want stel dat er iets gebeurd wat dan?!

En nu is de knop volledig om naar denken in mogelijkheden!

Hoe dat tot stand kwam? In eens was daar een vriendin van mij, zij doet het al jaren, alleen met haar twee kinderen op vakantie gaan. Ze was met haar kinderen bij mij op bezoek en we kregen het spontaan over de vakantie. BAM de knop sloeg om en heb binnen twee uur een vakantie geboekt!

In eens dacht ik, als zij het kan, waarom kan ik het dan niet?! En hoezo moet het duur zijn? We hebben nog een tent, dan maar gewoon met de tent op vakantie. Op zo’n camping is het vaak vrij toegankelijk, dus contacten leggen gaat dan redelijk makkelijk, daar hoop ik tenminste nog op!
En als dat niet zo is, dan vind ik daar ook wel mijn draai in, daar ben ik van overtuigd! Wellicht is er wel een hele leuke vrijgezelle kerel op de camping die net zo stoer is als ik! Oh nee sorry, ik ging juist met de kindjes op vakantie.

Zon zeker, ach laat ik dan een camping uitzoeken waar ook genoeg te doen is als het niet zo’n lekker weer is, dan vermaken de kinderen zich toch alsnog. En mijn eigen vakantie gevoel, inmiddels ben ik ervan overtuigd dat ik die ook kan hebben als de kindjes lekker spelen en genieten en we weg van huis zijn, niets moeten en lekker onze eigen gang kunnen gaan.

Ik kijk er nu al naar uit om in onze camping smoking naar het bakkertje te lopen om heerlijk verse broodjes te kopen en weer op ons gemakje terug naar de tent te wandelen om vervolgens zonder enige haast te kunnen ontbijten en zo de dag te kunnen starten.

Wie kijkt er op tegen een vakantie alleen? Ga je het uit de weg of ga je juist al jaren alleen op pad met de kinderen? Voor iemand misschien ook de eerste keer om alleen met de kinderen te gaan?

Ik ben erg benieuwd naar ervaringen, misschien kan ik nog iemand inspireren om ook een vakantie te boeken of zijn er juist tips voor mijn eerste vakantie alleen met de kindjes.

De voorpret is voor mij al onbetaalbaar, ik kijk er naar uit!

Op naar een mooie zomer voor iedereen!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *